Od dłuższego czasu co dzień ubolewam nad tym, że muszę pracować i nie mam czasu na realizację pomysłów i marzeń... zapisuję je tylko i wywieszam jak pranie...a później kiedy wyschną...składam je i chowam do szuflad...z nadzieją, że kiedyś będą jeszcze będą do mnie pasowały. Potrzebuję wolnego czasu, możliwości znudzenia się nudą, która popchnie mnie do działania.
Nie tworzę... zaliczam jedynie kolejne przedmioty, przelatują przez palce semestry... kryzys? inflacja mojej duszy.